Categorie archief: maatschappij

Alle wereldleed? Mea culpa!

Waarom is er in de wereld zoveel onrecht, scheve verdeling van welvaart en waarom leidt dit tot crises? Een hartenkreet van een vriendin des huizes. Zo maar op een dag dat er weer een berichtje verschijnt over extreme rijkdom voor een tiener die “leuk kan schilderen”. Een oorzaak analyse is in feite ondoenlijk, maar ik waag toch een poging. Schokkend is dat blijkt dat – met een beetje fantasie –  IKZELF afstam van EEN ZONDEBOK. Althans als we die bewoordingen willen hanteren.

Dit is een onderwerp zonder einde, tenzij de wereld vergaat. Toch een poging om het te duiden. Ik plaats het in een veelomvattende maar badinerende redenatie.

Behoeften

maslowElk wezen heeft in zich een oerkracht die hem drijft om te (over)leven en zijn soort te doen overleven. Daaruit ontstaat de drang om zich te verheffen boven de ander als het er op aankomt. Desnoods gaat dit met krachtmeting gepaard. Charles Darwin (1809 – 1882) noemt dit niet voor niets “The Struggle For Life” met “The Survival Of The Fittest”. Dat begint met de primaire behoeften zoals eten, slapen, drinken. De mensensoort heeft zich ontwikkeld naar een niveau waarop andere behoeften zijn ontstaan: veiligheid, sociale contacten, zelfontwikkeling, erkenning, tijdverdrijf (merkwaardig woord!). Lees Maslow (1908 – 1970) er maar eens op na.

Geld

1758-VOCUtrechtHalveDuit-kzWaar vroeger ruilhandel (ook toen “wat de gek er voor geeft”) voor een redelijke balans zorgde, is door de uitvinding van geld (op eenvoudig wijze zowel letterlijk als figuurlijk van een ander weg te graaien) een kunstmatig verdeling van rijkdom ontstaan. Hebzucht was nog nooit zo gemakkelijk vorm te geven (recht van de sterkste). Zowel conflicten tussen landen als bevolkingsgroepen, steden, dorpen en soms zelf woonwijken  worden daar door aangewakkerd, vaak overgoten door een dun laagje ideologie of religie (wat is het verschil tussen die twee?). Die ontwikkeling is mogelijk sinds er geavanceerde middelen zijn die de mens in staat stellen om meer in minder tijd tot stand te brengen. Ten goede en ten kwade. Uitvindingen als het wiel zorgden voor snelle verplaatsingen (logistiek voordat we het zo noemden) en later de stoommachine legden een basis waaruit de moderne technieken, middelen, industrie en welvaart zijn ontstaat.

Verdeel en heers

Rome-Capitole-StatueConstantin 01Machtsverdeling bestond al vele eeuwen lang en er waren ook toen grote heersers in de bewoonde wereld. De middelen waren primitiever. De balans ten gunste van de heerser werd gehandhaafd door de heerser door het opofferen van de levens van  veel soldaten die betaald moesten worden (soldij)  en daarbij veel stalen van de armen in naam van de vorst. Was er te weinig soldij dan werden de muitende manschappen onderdrukt door anderen te bevoorrechten die dan voor rust moeten zorgen. Hieruit ontstonden hiërarchieën, rangen, standen, adel … en intriganten. Religies hebben dit geheel nog eens gecompliceerder gemaakt. Uit naam van God, Allah werd met het zwaard afgedwongen dat men zich bekeerde en onderwierp. De vroege christelijke kerk organiseerde zijn aanzien door grote herkenbare gebouwen neer te zetten en  een hiërarchie in te stellen met een primus inter pares bisschop die later verheven werd tot ons aller “vader” (Papa / paus). Door het op schrift stellen van een reeks handgeschreven canonieke boeken (wie schrijft die blijft) kwam een eigen wet tot stand los van de wereldlijke macht. In 313 NC vond keizer Constantijn de Grote deze vorm van monotheïsme de weg om zijn rijk bij elkaar te houden. Hij benoemde zelf de bisschoppen en daarmee is de verwevenheid tussen godsdienst en politiek voor het eerst goed zichtbaar. Het voert hier te ver om het onderscheid tussen de Griekse en de Romeinse kerk verder uit te diepen. Ik volsta met de constatering dat het niet bijdroeg tot eenheid en verdraagzaamheid.

Snelle verspreiding

220px-Buchdruck-15-jahrhundert_1De boekdrukkunst zorgde voor een consistente en snelle wijze van uitdragen van ideeën en verspreiding onder de gewone burgers voor zover deze konden lezen. De adel, monniken, legerleiding en chirurgijnen waren de eersten die aan het volk eensluidende boodschappen van hoger hand verkondigden. Betere schepen en avonturiers zorgde voor de ontwikkeling van het streven naar persoonlijk welvaart en de drang tot veroveren. De ontdekkingsreizigers brengen nieuwe bronnen (specerijen, edelmetalen, slaven). Nederland vervulde een voortrekkersrol in de 17e eeuw in de slavenhandel

Aandelen

GoudenEeuwEconomie (de – veelal schijnbare -schaarste van goederen) ontstond en Nederland heeft in de Gouden Eeuw daarin in een versnelling gebracht. Ontdekking en toe-eigening van nieuwe delen van de wereld, wereldhandel, de allereerste VOC aandelen (Verenigde Oostindische Compagnie) in 1606 om potentiële winsten te financieren. In feite is de “uitvinding” van het aandeel de grootste bronnen van hebzucht die wij de wereld in hebben geholpen.

Op Stoom

JamesWattDe hebzucht komt pas echt op stoom als in 1764 James Watt de stoommachine ontwikkelt en daarmee is de industrialisatie op gang gekomen waaruit veel van de moderne vindingen zijn ontstaan.

De boodschap en de mogelijkheden tot industrialisatie moesten in Europa worden uitgedragen en Watt zocht medestanders die hem er bij konden helpen. Ook in Nederland zocht hij steun en “stoom-evangelisten”.

.

.

Hij vond deze in Jan Daniël Huichelbos van Liender (JvL). In 1788 wilde JvL zich scharen aan de zijde van Watt, maar moest een rentmeester, een waarnemer vinden voor zijn eigen bedrijf. Op 11-4-1788 werd per akte bepaald dat de Rotterdams handelaar Pieter Lagendaal als algemeen zakenwaarnemer namens hem mocht optreden en op 22-4-1789 zelfs tot diens executeur testementair.

Daarmee kwam de weg vrij om te werken aan stoomgemalen voor polders op op diverse locaties: Mijdrecht, Blijdorp polder, Cool polder etc.

De introductie van de stoommachine in Europa en zeker in Nederland heeft een stevige eerste voet aan de grond gekregen dankzij deze Jan Daniël Huichelbos van Liender (1732-1809).

Er is een promotiestuk van de hand van Dr. Jan Adrianus Verbruggen uit 2005 waarin Van Liender’s inspanningen blijken. Naast chronologische overzicht van gebeurtenissen vinden we veel details van diens worstelingen weergegeven in een uitgebreide transcriptie van zijn correspondentie met James Watt Sr en Watt Jr.

Kort door de bocht

Er is veel mogelijk gemaakt door de inzet van stoommachines. Door de industrialisatie is daarna de schaalvergroting van commercie en het bijbehorende winstbejag tot stand gekomen.

De stoommachine heeft de weg geplaveid naar industrialisatie en is in feite de opmaat naar het atoomtijdperk waarin wij leven. Hoewel Van Liender uiteindelijk maar een voetnoot is in de Nederlandse geschiedenis, heeft hij door zijn pioniersrol en uitgebreide correspondentie met James Watt zijn steentje bijgedragen. Nederland was al snel een van de grote voorstanders.

Huichelbos van Liender kon het werk aan de stoommachines alleen doen dankzij het feit dat zijn zaken werden waargenomen door door Pieter Lagendaal (1721 – 1800) zoon van Remonstrants dominee Johannes Lagendaal xx – 1748) en broer van Johannes Jansz Lagendaal (1720 – xxxx). Vader Johannes Lagendaal heeft via Johannes Jansz. een rechtstreeks bloedlijn naar mijn grootmoeder van vaderszijde en dus naar mij.

Mea Culpa

mea-culpa---sorryJohannes Lagendaal is een rechtstreeks voorouder van mij via de bloedlijn van mijn grootmoeder van vaderszijde. Zonder hem geen Pieter.

Daarom: ik beken schuld.

Als jullie in deze tijd willen wijzen naar afstammelingen van medeschuldigen voor alle sores rond economie, welvaart, derde wereld etc., mogen jullie naar mij wijzen. Ik zal ruiterlijk toegeven dat in het verleden de neveneffecten niet onderkend zijn door mijn voorouders en hun compagnons.

Aan de andere kant

ik stel vast dat jullie (voor)ouders er getuige van zijn geweest en daarmee ook hebben bijgedragen aan de huidige stand van zaken. Laten we daarom samen een betere wereld nastreven nu het nog kan.

Niets nieuws onder de zon

Eind 1998 schreef ik in het personeelsblad van mijn toenmalige bedrijf deze badinerende column

 

klokTerugblik

Zo aan het eind van het jaar kijk ik altijd terug en bedenk dan wat er allemaal goed of fout ging. Over het algemeen verliep 1998 voor mij goed, maar ik vind dat ik mijn baas en mezelf eigenlijk te kort heb gedaan. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik kom tijd te kort om alle bedrijfsinformatie van het Intranet op te pikken en te lezen. Toch wil ik wel op de hoogte blijven en dus moet ik wel proberen ergens anders meer tijd vandaan te halen. Er gaan nu eenmaal 7 dagen in een week en maar 24 uur in een dag.

Tijdsbesteding nader beschouwd

Per dag heb ik 8 uur slaap nodig, dus ik moet het zien te rooien met de overige 16 uur per dag. Doordeweeks valt nog aardig in te schatten welke tijd je voor het werk kwijt bent. In mijn geval is dat 11 uur inclusief reistijd en de gemiddelde file. Dan blijven er nog mooi 5 uurtjes vrije tijd over. Dacht ik. Nou geldt voor mij dat ik een echte informatievreter ben, ik heb voor alles belangstelling en wil bijgevolg van alles op de hoogte blijven.

Per dag ben ik nog weer een uur kwijt aan: 30 minuten krant lezen en 30 minuten het Nieuws op tv. Ik probeer dat wel te combineren, maar dat is geen doen. Daar ik ook dagelijks de Teletekst pagina’s van het nieuws, de sport en het economisch nieuws wil volgen, bekijk ik die terwijl het Journaal loopt. Om geen ruzie te krijgen met de rest van het gezin, heeft ieder een tv-toestel in zijn eigen kamer. Dus dat uurtje kan ik mooi aansluitend aan de maaltijd en het gezinsbabbeltje (hoe was het vandaag, nog iets bijzonders, uhh… nee niet echt, help even met mijn huiswerk enz.) besteden.

Die maaltijd hebben we ook al geoptimaliseerd: de magnetron-oven maakt het mogelijk ieder op zijn eigen tijd te laten eten, desnoods direct na thuiskomst. Moet ook wel, want ieder gaat en komt op zijn eigen tijd. Een bijkomend voordeel ook ondanks al die variabele werktijden: ongeacht hoe groot de file ook was, dankzij de microwave kun je meteen aanvallen (brandt je mond niet..). Dan nog kost dat gemiddeld alweer een half uur.

Wat blijf er over

Blijven er nog drie en een half uur over. Dacht ik. Maar zo door de bank genomen gaat daar nog weer zo’n twee uur af. De onverwacht, maar toch gezellig langs komende familie, vrienden of buren (we blijven maar even hoor). En voor het bijhouden van de gezinsadministratie: Girotellen (want naar de brievenbus lopen kost alweer tijd), de diverse binnenkomende stukken post in ordners stoppen, aanvraagformulieren, belastingpapieren, opties uitoefenen, enz. Zo zit ik op nog maar 1.5 uur. Ik heb de automatisering in huis daarom nog maar wat verder doorgevoerd. Elke minuut is kostbaar: de meeste lampen staan op een tijdschakelklok, de tuin en buitenverlichting incluis. De afwasmachine, de wasautomaat met tijdschakelklok, de wasdroger die vanaf de zolder piept wanneer hij gereed is en het koffiezetapparaat met tijdschakeling maken het mij mogelijk in ieder geval daaraan geen seconde te veel tijd te besteden. Om niet nodeloos gestoord te worden door telefoontjes staat mijn antwoordapparaat altijd aan, dus die vangt alle overbodige blabla wel op. Dankzij de afstandbediening werken Radio, CD speler en TV ook naar wens.

Mijn voice-controlled wekker kan ik in (en met) een vloek en een zucht het zwijgen op leggen. Als ik al die handelingen bij elkaar optel, ben ik toch nog een half uur kwijt: je moet tenslotte de was nog wel opruimen en strijken. Op sommige dagen is dat toch nog wel iets meer, omdat er een kleine achterstand ontstond. Ik moet namelijk voor mijn sport ook nog een avondje trainen, anders zit ik op zaterdag op de reservebank bij gebrek aan conditie. Tel daarbij dan nog de tijd die ik kwijt ben voor formele en informele meetings, werkgroepen en andersoortige vergaderingen van de sportvereniging en je begrijpt dat het totaal van een kwartiertje kwaliteitstijd dat ik per dag met mijn partner doorbreng die laatste minuten van de dag opsouperen.

Weekend

Het komt dus op het weekend aan. Tweemaal 16 uur zou je denken. Maar nee, het sporten vergt zo’n 6 uur per zaterdag: heen- en weer reizen, de wedstrijd, douchen, de na-borrel en nog even kijken bij de andere teams, breken mijn zaterdag. Ik probeer nog aan het gezinsleven bij te dragen door snel boodschappen te halen, stofzuigen, de hond uit laten e.d. Dat kost al met al ook al weer een uurtje of twee. dus op zaterdag heb ik nog maar acht uur over. Die gaan op aan uit-eten gaan, theater of bioscoopbezoek of een verjaardagsbezoek.

Dus blijf de zondag over. Ik sta dan op tijd op, om een uurtje in mijn eentje naar klassieke muziek te kunnen luisteren. De rest van mijn gezin wordt er naar eigen zeggen gestoord van, vandaar. Als de gezamenlijke brunch voorbij is, is het tijd voor de tuin. Hoe minimaal ook, er moet wat aan gedaan worden. Daarna is het tijd om de auto te wassen. Snel naar de carwash en in een kwartiertje is hij weer als nieuw. Nou komt het nogal eens voor dat mijn vrouw op zondag moet werken, dus dan komen alle overige taken ook bij mij terecht. Als ik dat nu een beetje uitmiddel, blijven er op zondag ca drie uurtjes privétijd over. Daarmee moet ik het doen.

Gelukkig volg ik geen cursussen, maar ik ik ben wel hevig geïnteresseerd in diverse zaken die er op het internet, het web te vinden zijn. Maar mijn PC is niet geheel up-to-date. Dus die drie uurtjes vliegen en doorheen. Dankzij de gebrekkige snelheid van het apparaat, duurt het heel lang om de gewenste zaken op te zoeken. En omdat het tenslotte om mijn eigen vrije tijd gaat, kijk ik altijd als laatste naar die bedrijfshomepage. Die schiet er dus meestal bij in. Om dat probleem op te heffen denk ik erover om een supersnelle PC aan te schaffen. Met de PC regeling moet ik toch een heel eind komen.

Toch vrees ik dat ik nog steeds tijd te kort zal komen. Daarom ga ik maar eens serieus nadenken over die parttime regeling. Een dagje minder werken lijkt mij wel wat. Alhoewel, als informatievreter zal ik die tijd wel weer kwijtraken aan het surfen op het Net. Wellicht is helemaal-niet-werken de oplossing…

PS

Ik heb deze column in ‘geleende’ tijd geschreven. Ik heb de hond verwaarloosd, de afwas vergeten en het strijkgoed laten liggen. Kan ik straks weer een halfuurtje kwaliteitstijd doorbrengen met mijn partner om uit te leggen waarom.

Nawoord 2013

Wie mij kent, weet dat ik nog steeds op zoek ben naar “Eights days a week”. Hoeveel “vrije tijd” je ook denkt aan mij te geven. Geeft het aan Jel, hij gebruikt het wel.

De tragiek van Anti zijn

In maart had ik de inleiding van dit blog artikel al klaarliggen. ik wilde het bewaren voor een goede gelegenheid. Ik besef vandaag dat die gelegenheid zich elke dag aandient omdat er veel meer speelt dan ras of land. Ik heb het daarom in een breder kader gezet.

Jij bent anti ras X of land Y

antiIk heb een hekel aan anti-bewegingen als het gaat om ras of land.  Het gaat hierbij immers om een gegeven feit dat bij je geboorte vaststaat. Je hebt er niet voor gekozen. Dit is overigens een verschijnsel van alle tijden. Doordat er in de maatschappij wordt gestigmatiseerd op grond van veelal valse sentimenten wordt er een doelgroep gekozen die kan worden geïsoleerd van de kudde. Daarmee wordt zo een groep tot een meestal weerloos slachtoffer gebombardeerd. De meute stort zich op de slachtoffers. Dan zijn wij ineens allemaal primitieve gieren en jakhalzen. Maar is dit verschijnsel ongewenst of op zijn minst nader te duiden?

Alle onderscheid lijkt wel Anti

We kunnen nog veel meer groepen onderscheiden die worden weggezet. Men doet dat de laatste tijd bij voorkeur via internet en dan het liefst anoniem. Je kent ze vast wel: het type relschopper dat als het er op aankomt achteraan de groep zich verschuilt. Besef dat we allemaal wel tot een groep behoren die door anderen wordt geringschat, gemeden, getreiterd, geparodieerd of  gebashed, Lekker bashen met zijn allen via Twitter, slecht geïnformeerd primair reageren. En de BNN-er doet naar hartenlust mee of geeft het voorbeeld.  Dit verschijnsel is overigens sluipenderwijs in onze basis mentailiteit verankerd geraakt sinds de opkomst van roddelbladen (Story, Prive, Weekend) reality TV programma’s (Gordon, Joling, Barbie, Big Brother. etc) , roddelshows als RTL Boulevard met opper valse nicht Albert Verlinde.

Het gebeurt onder je ogen

Hierboven geef ik concrete voorbeelden en dat doe ik onbewust en dat is nu precies waarover deze blog gaat. Ongemerkt druk ik met deze concrete voorbeelden een negatief stempel op de bewuste groep/persoon. Niet dat ik vind dat ik er in die gevallen ver naast zit, maar het gaat nu even over het principe. Wil je meer voorbeelden van groepen waartoe jij niet of juist wel behoord? Goed, een willekeurige greep:  homo, christen, Amsterdammer, 65 plusser, lelijk wijven, herrieschoppers, macho’s, werklozen, cultuurbarbaren, hooligans, Polen, Joden, Oost-Europeanen, VVD-ers, Bankdirecteuren, politici, enzovoort. Wie probeert werkelijk een objectieve observatie te doen ontdekt dat hij er niet in slaagt. Nooit. Men probeert immers kenmerken te onderscheiden waarmee die ander uniek onderscheidbaar is. Dat is discriminatie zoals dat in oorspronkelijk betekenis van het woord ooit was. Dat is goed zo lang het neutrale etiketten zijn. Immers anders zou iedereen hetzelfde zijn of moeilijk aanwijsbaar. Echter zodra die etiketten tegen personen worden gebruikt gaat het mis. De discriminerende factor wordt dan een middel om mensen te isoleren en af te scheiden om er negatieve associaties mee op te wekken.

Moraal van het verhaal

Vreemd is dat een persoon die anti-X is, heel anders reageert en denkt in het direct contact met individuele personen uit zo een slachtoffer groep X; hij ziet deze dan ineens als de uitzondering die de regel bevestigd. Het tragische is dat deze perceptie onjuist is: de onderscheiden groep is doorgaans niet slecht.  Ik denk daarbij wel onmiddellijk aan een uitzondering: criminelen en oorlogsmisdadigers. Laten we die in deze context als de uitzondering op de regel beschouwen.

Dat zouden meer mensen moeten doen

Ik besef terdege dat ik mij van tijd tot tijd ook laat meeslepen door diverse zaken en dan een Twitter bericht de wereld in slinger terwijl ik minder goed ben geïnformeerd. Ik heb het voornemen om mij daarin te matigen. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Informatie, informatie, informatie

infoverload2Ik schreef eind jaren negentig in een column dat we in de huidige maatschappij een overdaad aan – meestal irrelevante – informatie krijgen aangeboden als we ons op weg begeven. Denk maar aan reclameborden, ANWB borden, straatnamen, winkel uithangborden, graffiti  posters etc.  Het is sindsdien alleen maar erger geworden. Matrixborden voor wegbewijzering, voor aanrijtijden openbaar vervoer, voor toeristische informatie, voor reclame langs voetbalvelden. Daarnaast worden we overladen met informatie via radio, televisie, teletekst, internet. Sinds we de social media op onze smartphones, tablets en computers hebben is er geen ontkomen aan, nooit meer stilte in ons hoofd.

Of toch?…

infoverload1We worden overladen met informatie. Althans dat is wat men ons wijs maakt. In mijn vakgebied maken we onderscheid tussen gegevens (= data zonder betekenis als de context ontbreekt) en informatie (data die onze kennis verrijkt). Maar we gaan tot nu toe voorbij aan wat ik bestempel als vluchtige informatie. Ik denk dan met name aan wat onder de noemer nieuws valt. Er wordt heel snel en vaak niet-geverifieerd nieuws gedeeld. Dat nieuws heeft men vaak niet nodig en men vergeet het weer snel of onthoudt het deels of verkeerd. Op deze wijze wordt de menselijke geest belast met overbodige herinneringen aan zaken die de categorie trivia niet ontstijgen. Als het dan ook nog onjuist is, ontstaat er een persoonlijk geheugen dat niet erg exact is. En dat juist in deze tijd waarin exactheid steeds meer wordt geclaimd.  

Hoe voorkom je deze nodeloze mentale belasting?

Ik las vandaag op LifeHacking de blogpost “Productiever en meer gefocust door het nieuws te negeren”, waarin een artikel wordt besproken van de auteur Rolf Dobelli.

Het oorspronkelijk artikel is in het Engels staat op zijn website hier: Avoid News (2010)

Het artikel is in het Nederlands te vinden bij Studium Generale van de Universiteit van Utrecht (http://www.sg.uu.nl/) en is een publicatie uit NRC.Next: Weg met het nieuws (2011) infoverload3

Dobelli geeft daarin uitleg over zijn 15 stellingen:

  1. Nieuws misleidt ons systematisch
  2. Nieuws is irrelevant
  3. Nieuws beperkt het inzicht
  4. Nieuws is gif voor je lijf
  5. Nieuws versterkt onze denkfouten enorm
  6. Nieuws verhindert het denkproces
  7. Nieuws verandert de structuur van je brein
  8. Nieuws heeft hoge kosten
  9. Nieuws verpest het verband tussen reputatie en prestatie
  10. Nieuws wordt gemaakt door journalisten
  11. Gemelde feiten zijn soms fout, voorspellingen altijd
  12. Nieuws is manipulatief
  13. Nieuws maakt ons passief
  14. Nieuws geeft ons de illusie van zorgzaamheid
  15. Nieuws doodt creativiteit

Het is interessant leesvoer dat jou wellicht helpt aan het inzicht om meer gedoseerd zinnige informatie tot je te nemen. Doe er je voordeel mee. Wie weet word jij daardoor een “beter geïnformeerd” mens!

Kwetsbare kinderen en persoonlijke kritiek

thumbsupdown2Persoonsgerichte feedback, zelfs wanneer deze positief is, kan kwetsbaarheid en een gevoel van voorwaardelijke eigenwaarde opleveren. Dit is de conclusie die wordt getrokken door Coert Visser op grond van empirisch onderzoek in 1999 uit de USA.

Coert Visser is oprichter van NOAM – Het Netwerk voor Oplossingsgericht Adviseren en Managen – en blogt onder de jobtitle “psychologist, trainer of solution-focused professionals”.

 

.

Hij schrijft op zijn blog Solutionfocusedchange.blogspot.nl  een artikel onder de titel:

When children have low self esteem should you then give them person praise?  (Als kinderen een lage eigendunk hebben, moeten zij dan wel persoonlijke kritiek/waardering krijgen? vert. JR)

Op de site Oplossingsgerichtmanagement.nl krijg hij daarover de vraag:

Ken jij een onderzoek naar de effecten van persoonsgerichte versus procesgerichte kritiek in plaats van complimenten? Mijn aanname zou zijn dat dat persoonsgerichte kritiek meer beschadigend zou zijn dan procesgerichte kritiek maar het zou fijn zijn om wat bewijs te hebben.”

Hij heeft daar een antwoord gevonden in een artikel uit 1999, genaamd:

Person versus process praise and criticism: Implications for contingent self-worth and coping (Kamins & Dweck, 1999)

Zijn samenvatting daarvan luidt:

Het lijkt wijs om te denken dat het prijzen van een kind in het algemeen of zijn of haar eigenschappen iets goeds is. Twee onderzoeken testten de hypothese dat zowel kritiek als complimenten die oordelen over de persoon of eigenschappen uitdrukten een boodschap van voorwaardelijk waarde uitzonden en daarop volgende coping ondermijnden. In onderzoek 1 deden 67 kinderen (leeftijden 5-6 jaar) rollenspel taken die te maken hadden met een tegenslag en zij kregen 1 van 3 soorten kritiek na elke taak: persoonsgerichte, resultaatgerichte of procesgerichte kritiek.  In onderzoek 2 deden 64 kinderen succesvolle rollenspel taken en zij kregen persoonsgerichte, resultaatgerichte of procesgerichte complimenten. In beide onderzoeken werden zelfbeoordelingen, affect en volharding gemeten op een volgende taak die te maken had met tegenslag. De resultaten lieten zien dat kinderen significant meer hulpeloze reactie (inclusief zelfverwijt) vertoonden op alle afhankelijke variabelen na persoonsgerichte kritiek of complimenten dan na procesgerichte kritiek of complimenten. Persoonsgerichte feedback, zelfs wanneer deze positief is, kan dus kwetsbaarheid en een gevoel van voorwaardelijke eigenwaarde opleveren.

BRON: Oplossingsgerichtmanagement

BRON:  USA onderzoeksdocument

Ontdek wie jij bent

9789049103682-140x215Zelfkennis, kracht & passie

Als jij beter weet wie jij bent, als jij  weet waar jouw kracht ligt en waar jouw hart sneller van gaat kloppen, bent jij beter in staat een aangenaam en succesvol leven te leiden.
Boek
Ik heb het boekje “Ontdek wie jij werkelijk bent” van Marcus Buckingham gelezen. Mijn leestijd was 1 uur. Daarbij teken ik aan dat ik de oefeningen niet heb gedaan. Wil jij het gedachtegoed je eigen maken, dan moet je de oefeningen doen. Waar gaat het over? Het boek laat zich samenvatten aan de hand van de onderstaande stellingen en  adviezen die worden uitgewerkt.
De beste raad
  • Het draait altijd om de prestatie. Dus verwacht niet dat je werkgever je kent zoals jij jezelf kent
  • De sterke punten zijn niet die dingen waar je goed in bent en je zwakke punten zijn niet die dingen waar je slecht in bent. Dus je doet er goed aan te achterhalen wat je echte sterke punten zijn
  • Als het over je baan gaat, dan is de “wat” vraag altijd belangrijke dan de “waarom” vraag en de “wie” vraag. Dus vraag altijd: “Wat moet ik doen voor mijn geld?”
  • Je zult nooit de perfecte baan vinden.Dus maak elke week, voor de rest van je leven, een sterke-punten-week-plan
  • Je zult nooit van je zwakke punten je sterke punten maken. Dus erken dat je zwakke punten hebt en neutraliseer ze.

Drie Waarheden

Buckingham formuleert drie waarheden die zich als een affirmatie laten lezen:

  1. Als jij groeit, wordt jij steeds meer wie jij eigenlijk al bent.
  2. Jij groeit het meest op de gebieden waarin jij het sterkst bent.
  3. Een goede teamspeler biedt zijn sterke punten het merendeel van de tijd vrijwillig aan zijn team .aan en werkt doelbewust samen met mensen die andere sterke punten hebben.
Meer informatie over het boek op Managementboek

Tolerant Nederland?

Mijn vraag uit  9 oktober 2005 op mijn oude blog is nog griezelig actueel

discriminatie

Al deze wereldberoemde afro artiesten zochten hun onderdak in ons land en hebben hier een goed onderkomen (gehad). Zij kozen ons land niet voor niets. Wij stonden bekend als een tolerant volk. Dit gold voor de jaren 60-90 van de vorige eeuw.

Wat zijn wij Nederland van plan in deze 21e eeuw. Dat imago overboord zetten of toch trouw blijven aan dat principe?

Wat vind jij?

Maassluise Boomridders

Het wakend oog voor een groen milieu

Anissa Joëlle Kome

If we only die once, I wanna die with you.

Uitrukmeldingen TS12-1

Uitrukken van Brandweer Maassluis

@Hadeke

Schrijfsels.

stichting Ongehoord

Poëzie podium voor aanstormend en aanslenterend talent