Categorie archief: column

Meehuilen met de wolven

huilen-met-de-wolven

Meehuilen met de wolven; je ziet en leest het steeds vaker. Die uitdrukking geeft aan dat iemand met de rest meedoet, omdat het hem of haar voordeel oplevert, ondanks het feit dat de persoon in kwestie het er mogelijk – of erger: feitelijk- niet mee eens is.

Dat voordeel kan variëren van ‘zelf stijgen door een ander neer te halen’ tot het ‘je veilig voelen doordat je bij een massa aansluit’.

Geeft iemand bijv openlijk commentaar of kritiek dan gaan anderen ineens helemaal los en versterken hetgeen gezegd is ofschoon dat vaak slechts een deels of zelfs niet op feiten gebaseerde mening is.Wanneer iemand een slecht onderbouwde uitspraak doet, hanteer ik altijd deze beeldspraak:

” Men ziet een aantal foto’s en denkt dan de hele film te kennen”

Denk eens aan de vele filmtrailers die aan jouw oog voorbijtrokken, waarvan je later zei “De film viel tegen, ik was door de trailer helemaal op het verkeerde been gezet”.

Hetzelfde is wat je overkomt met reclame uitingen, politieke praatjes, toespraken van Rutte, Obama en Trump. De ‘zender’ bepaalt welke boodschap hij/ zij wil overbrengen aan de ‘ontvanger’. De kunst is om met objectieve feiten te komen, niet met ‘alternative facts’.
Het probleem schuilt hem erin dat degene die een ‘objectieve’ uitspraak doet,  deze uitspraak baseert op slechts een beperkt aantal feiten. Bij een evidente tegenstelling zullen de partijen die tegenover elkaar staan, worden gehoord. Daarbij blijft het meestal. De nuancering is dan afwezig, want veel instanties of personen nemen niet de moeite zich te verdiepen in de redenaties en argumenten van de tegenpartij. Laat staan dat nog andere, indirect betrokken en worden gehoord.

Ik maak het jou nog lastiger: Hoe kun je 100% objectief zijn. Je moet in feite zelf het gezonde verstand gebruiken, overdenken, doorredeneren en vooral jouw intuïtie niet verwaarlozen. Veelal helpt die laatste jou om alsnog te besluiten extra onderzoek te doen of zelfs te zwijgen. Dat laatste is sowieso lastig en soms moet je een discussie moedwillig op gang brengen door zaken zwarter of witter voor te stellen dan zij zijn.

Het is dus altijd zaak je eigen gezonde verstand te blijven gebruiken en niet alles voor zoete koek te slikken en als kip-zonder-kop te roepen. Wat je zegt, zegt namelijk ook altijd iets over jezelf. Een goede lezer/ luisteraar heeft daarmee ook inzicht in jou.

Bij visuele uitingen waarbij jijzelf zichtbaar bent voor de toehoorder speelt bovendien ook nog eens jouw lichaamstaal mee en ook die zegt veel. Geoefende sprekers leren zichzelf aan hoe ze dat enigszins kunnen gebruiken, maar er zijn altijd onbewuste signalen die de ware aard van de boodschap duiden. Is een spreker niet 100% oprecht in wat hij zegt en is een mate van onzekerheid over wat hij zegt, dan kun je dat meestal waarnemen. Dan moet je natuurlijk wel bewust kijken. Tenzij het een tweede natuur is geworden, slagen helaas maar weinig mensen erin om op die manier te kijken. Vertrouw in die gevallen van twijfel blind op je intuïtie.

Kritisch zijn
Bij elke stelling die jijzelf of iemand anders poneert in een gezelschap, of via eender welk publiekelijk medium. kun jij gelijkertijd – liever nog voorafgaand als daarvoor de mogelijkheid is) de vraag stellen:

“Is dat nu wel zo?”

Ook bij dit blog bericht … helaas

Wie ben je echt

Model van Ravestein

Model van Ravestein

Ik vraag mij regelmatig af waarom een persoon doet wat hij doet, wat zijn motivatie is en waarom mensen hem/haar op een bepaalde wijze zien. In mijn ogen (ook dit is een overtuiging, wat ik onderstaande benoem) zijn daar drie groepen van factoren te benoemen. Ter verduidelijking gebruik ik bijgaande model.

Een mens wordt gevormd door zijn intrinsieke waarden, interne impulsen (triggers), externe impulsen (triggers) en vertoont daardoor een gedrag en uit zich op een bepaalde wijze. Op sommige terreinen wordt hij wellicht ook misvormd!

Uitgangssituatie

De intrinsieke waarden zijn de basiskenmerken van waaruit een mens vertrekt: de natuurlijke aanleg, erfelijke eigenschappen (dna).

Hierbij benoemen we meestal de kenmerken met een positief imago maar ook de negatieve kenmerken zijn reeds aanwezig; zoals criminaliteit, achterbaksheid enzovoort. Deze zullen ongemerkt steeds meer bepalen hoe de vorming verloopt.

(Mis)vorming

Vorming komt tot stand door de invloed van interne en externe triggers.

Onder externe triggers valt alles wat van buiten komt: opvoeding, scholing, gedrag van de omgeving, gedrag van het milieu, maar ook de (publieke) uitingen en gedragingen van alle andere mensen en instanties.

Belangrijk hierbij is het besef dat ook het achterwege blijven van een of meerdere van deze externe triggers zorgt voor vorming. Denk daarbij aan apathie, analfabetisme, non-sociaal gedrag, onkunde, onwetendheid, enzovoort. Ik zou het misvorming willen noemen, maar dat klinkt erg negatief. Laten we het dan maar onvoldoende vorming noemen.

In het gebruikelijke jargon spreken we meestal van ‘beschaving’. Schaven gaat met pijn gepaard. De mens ervaart dat er zaken worden opgelegd, grenzen worden gesteld en zal altijd in bepaalde mate protesteren, zich er niet aan houden. Het heeft daarom ook een keerzijde: het is mijn overtuiging dat hoe groter het streven naar – van buitenaf opgelegde – perfectie is  hoe meer schade zal worden aangebracht.

De interne triggers komen voort uit het bewuste en uit het onderbewuste. Het betreft de gedachtevorming (denkproces), intuïtie (stuurproces), Herinneren (herhaalproces), afwegingen (besluitvormingsproces), leren (beeldvormingsproces), nadoen (kopieerproces), na-apen (imitatieproces).

In  wezen zijn dit de meest persoonlijke, innerlijke scholingsprocessen. Als deze de vrije loop krijgen, kan de persoon zichzelf vormen en er zal meestal een evenwichtig, (zelf)bewust mens tot wasdom komen.

Het resultaat

Een persoon is op elk moment van zijn leven gevormd door bovenstaande elementen en vertoont daardoor een gedrag (positieve en negatieve handelingen, maar ook achterwege blijvende handelingen) en doet op basis daarvan uitingen: mening, overtuiging, opinie, stelling, advies, behoefte, enzovoort.

Conclusie

Het is van uitermate belang vroegtijdig te onderkennen hoe een mens op weg wordt geholpen. Een mens is sowieso in de meeste situaties ‘nooit te oud om te leren’, maar dat vergt dan wel of een goede omgeving die het onderkent en de weg wijst of een grote innerlijke drang om als nog te bereiken wat in de voorgaande jaren is blijven liggen.

Er is een mooie beeldspraak van mijn partner die ik graag citeer: ‘We moeten de volgende generatie op onze schouders laten staan.‘ Deze mooie uitspraak vertoont veel analogie met de Engelse uitdrukking “Standing on the shoulders of giants.’. Ik weet niet of zij deze elders heeft opgepikt of dat zij zelf zo briljant is. Ik houd het graag op het laatste.  Zie wikipedia: Giants

Niets nieuws onder de zon

Eind 1998 schreef ik in het personeelsblad van mijn toenmalige bedrijf deze badinerende column

 

klokTerugblik

Zo aan het eind van het jaar kijk ik altijd terug en bedenk dan wat er allemaal goed of fout ging. Over het algemeen verliep 1998 voor mij goed, maar ik vind dat ik mijn baas en mezelf eigenlijk te kort heb gedaan. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik kom tijd te kort om alle bedrijfsinformatie van het Intranet op te pikken en te lezen. Toch wil ik wel op de hoogte blijven en dus moet ik wel proberen ergens anders meer tijd vandaan te halen. Er gaan nu eenmaal 7 dagen in een week en maar 24 uur in een dag.

Tijdsbesteding nader beschouwd

Per dag heb ik 8 uur slaap nodig, dus ik moet het zien te rooien met de overige 16 uur per dag. Doordeweeks valt nog aardig in te schatten welke tijd je voor het werk kwijt bent. In mijn geval is dat 11 uur inclusief reistijd en de gemiddelde file. Dan blijven er nog mooi 5 uurtjes vrije tijd over. Dacht ik. Nou geldt voor mij dat ik een echte informatievreter ben, ik heb voor alles belangstelling en wil bijgevolg van alles op de hoogte blijven.

Per dag ben ik nog weer een uur kwijt aan: 30 minuten krant lezen en 30 minuten het Nieuws op tv. Ik probeer dat wel te combineren, maar dat is geen doen. Daar ik ook dagelijks de Teletekst pagina’s van het nieuws, de sport en het economisch nieuws wil volgen, bekijk ik die terwijl het Journaal loopt. Om geen ruzie te krijgen met de rest van het gezin, heeft ieder een tv-toestel in zijn eigen kamer. Dus dat uurtje kan ik mooi aansluitend aan de maaltijd en het gezinsbabbeltje (hoe was het vandaag, nog iets bijzonders, uhh… nee niet echt, help even met mijn huiswerk enz.) besteden.

Die maaltijd hebben we ook al geoptimaliseerd: de magnetron-oven maakt het mogelijk ieder op zijn eigen tijd te laten eten, desnoods direct na thuiskomst. Moet ook wel, want ieder gaat en komt op zijn eigen tijd. Een bijkomend voordeel ook ondanks al die variabele werktijden: ongeacht hoe groot de file ook was, dankzij de microwave kun je meteen aanvallen (brandt je mond niet..). Dan nog kost dat gemiddeld alweer een half uur.

Wat blijf er over

Blijven er nog drie en een half uur over. Dacht ik. Maar zo door de bank genomen gaat daar nog weer zo’n twee uur af. De onverwacht, maar toch gezellig langs komende familie, vrienden of buren (we blijven maar even hoor). En voor het bijhouden van de gezinsadministratie: Girotellen (want naar de brievenbus lopen kost alweer tijd), de diverse binnenkomende stukken post in ordners stoppen, aanvraagformulieren, belastingpapieren, opties uitoefenen, enz. Zo zit ik op nog maar 1.5 uur. Ik heb de automatisering in huis daarom nog maar wat verder doorgevoerd. Elke minuut is kostbaar: de meeste lampen staan op een tijdschakelklok, de tuin en buitenverlichting incluis. De afwasmachine, de wasautomaat met tijdschakelklok, de wasdroger die vanaf de zolder piept wanneer hij gereed is en het koffiezetapparaat met tijdschakeling maken het mij mogelijk in ieder geval daaraan geen seconde te veel tijd te besteden. Om niet nodeloos gestoord te worden door telefoontjes staat mijn antwoordapparaat altijd aan, dus die vangt alle overbodige blabla wel op. Dankzij de afstandbediening werken Radio, CD speler en TV ook naar wens.

Mijn voice-controlled wekker kan ik in (en met) een vloek en een zucht het zwijgen op leggen. Als ik al die handelingen bij elkaar optel, ben ik toch nog een half uur kwijt: je moet tenslotte de was nog wel opruimen en strijken. Op sommige dagen is dat toch nog wel iets meer, omdat er een kleine achterstand ontstond. Ik moet namelijk voor mijn sport ook nog een avondje trainen, anders zit ik op zaterdag op de reservebank bij gebrek aan conditie. Tel daarbij dan nog de tijd die ik kwijt ben voor formele en informele meetings, werkgroepen en andersoortige vergaderingen van de sportvereniging en je begrijpt dat het totaal van een kwartiertje kwaliteitstijd dat ik per dag met mijn partner doorbreng die laatste minuten van de dag opsouperen.

Weekend

Het komt dus op het weekend aan. Tweemaal 16 uur zou je denken. Maar nee, het sporten vergt zo’n 6 uur per zaterdag: heen- en weer reizen, de wedstrijd, douchen, de na-borrel en nog even kijken bij de andere teams, breken mijn zaterdag. Ik probeer nog aan het gezinsleven bij te dragen door snel boodschappen te halen, stofzuigen, de hond uit laten e.d. Dat kost al met al ook al weer een uurtje of twee. dus op zaterdag heb ik nog maar acht uur over. Die gaan op aan uit-eten gaan, theater of bioscoopbezoek of een verjaardagsbezoek.

Dus blijf de zondag over. Ik sta dan op tijd op, om een uurtje in mijn eentje naar klassieke muziek te kunnen luisteren. De rest van mijn gezin wordt er naar eigen zeggen gestoord van, vandaar. Als de gezamenlijke brunch voorbij is, is het tijd voor de tuin. Hoe minimaal ook, er moet wat aan gedaan worden. Daarna is het tijd om de auto te wassen. Snel naar de carwash en in een kwartiertje is hij weer als nieuw. Nou komt het nogal eens voor dat mijn vrouw op zondag moet werken, dus dan komen alle overige taken ook bij mij terecht. Als ik dat nu een beetje uitmiddel, blijven er op zondag ca drie uurtjes privétijd over. Daarmee moet ik het doen.

Gelukkig volg ik geen cursussen, maar ik ik ben wel hevig geïnteresseerd in diverse zaken die er op het internet, het web te vinden zijn. Maar mijn PC is niet geheel up-to-date. Dus die drie uurtjes vliegen en doorheen. Dankzij de gebrekkige snelheid van het apparaat, duurt het heel lang om de gewenste zaken op te zoeken. En omdat het tenslotte om mijn eigen vrije tijd gaat, kijk ik altijd als laatste naar die bedrijfshomepage. Die schiet er dus meestal bij in. Om dat probleem op te heffen denk ik erover om een supersnelle PC aan te schaffen. Met de PC regeling moet ik toch een heel eind komen.

Toch vrees ik dat ik nog steeds tijd te kort zal komen. Daarom ga ik maar eens serieus nadenken over die parttime regeling. Een dagje minder werken lijkt mij wel wat. Alhoewel, als informatievreter zal ik die tijd wel weer kwijtraken aan het surfen op het Net. Wellicht is helemaal-niet-werken de oplossing…

PS

Ik heb deze column in ‘geleende’ tijd geschreven. Ik heb de hond verwaarloosd, de afwas vergeten en het strijkgoed laten liggen. Kan ik straks weer een halfuurtje kwaliteitstijd doorbrengen met mijn partner om uit te leggen waarom.

Nawoord 2013

Wie mij kent, weet dat ik nog steeds op zoek ben naar “Eights days a week”. Hoeveel “vrije tijd” je ook denkt aan mij te geven. Geeft het aan Jel, hij gebruikt het wel.

Maassluise Boomridders

Het wakend oog voor een groen milieu

Anissa Joëlle Kome

If we only die once, I wanna die with you.

Uitrukmeldingen TS12-1

Uitrukken van Brandweer Maassluis

@Hadeke

Schrijfsels.

stichting Ongehoord

Poëzie podium voor aanstormend en aanslenterend talent