Maandelijks archief: augustus 2013

Energie en de stad

2013-07-18 10.33.37De energie van een stad – hoe klein hij ook moge zijn – is een vat vol gemengde energie. Goede, positieve energie, die jou optilt, verlicht en reinigt, maar ook slechte negatieve energie die jou neerhaalt, belast en vervuilt. Die energie raakt jou ongemerkt tot in het diepste van jouw systeem.  Je hebt  weinig controle over de energie van de stad als je binnen de stad blijft.

Als het je te veel wordt – je voelt je onrustig, neerslachtig, beroerd  –  is het goed om naar buiten te gaan. Treedt buiten de stadsgrenzen en zoek de natuur: het open terrein, het strand, een rivieroever of de bossen. Hoe sneller je die overgang maakt, hoe bewuster je het verschil kunt waarnemen. Immers je beleving van de energie verandert in een oogwenk.

Je kijkt misschien sceptisch tegen het begrip “energie”. Sta dan even stil en zie in dat het opmerkelijk is dat wij de metafoor “mijn batterijen zijn leeg” gebruiken. Kennelijk geeft dat precies aan hoe een mens zich voelt.

Zorg ervoor dat je regelmatig een uurtje op deze wijze je batterij kunt opladen. Een aantal tips die daarbij zonder meer nuttig zijn:

  • Mijdt te grote groepen mensen.
  • Neem de natuurbeelden bewust waar.
  • Neem omgevingsgeluiden bewust waar.
  • Haal bewust, vrij en diep adem.

Je zult al snel merken dat jij weer opleeft, je hoofd wordt helder en je neemt intenser waar. JIJ bent er weer.

Help. ik verzuip!

stress-picZe zegt: “Ik heb zo veel te doen en ik heb geen tijd, ik kom nergens aan toe. Het voelt aan als achterstand en tijdsdruk. Ik moet nieuwe dingen op poten zetten, maar wanneer?”  De ondernemer die mij raadpleegt, klinkt radeloos. Ik snap haar probleem en doe de suggestie dat zij naar haar beschikbare tijd per week kijkt en die uren dan reserveert voor dat doel. Helaas gebruik ik de uitdrukking “tijd in plannen” en direct steigert zij furieus: “ Ik heb helemaal geen zin om een planning te maken. Ik wil geen keurslijf, ik heb al zo weinig tijd!” Zij gruwelt van mijn suggestie om een plan te maken.

Wanneer

Natuurlijk snap ik dat gevoel wel, maar ik verken verder met haar waar dat vandaan komt. Zij blijkt nog geen concrete einddata of producten te bedoelen. Het gaat haar slechts om de vraag “Wanneer kan ik er aan werken?” Ik vertel haar dat de planning die ik bedoel betrekking heeft op het in beeld krijgen hoeveel tijd ze per week werkelijk nog beschikbaar heeft voor dit voornemen om nieuwe business op te zetten. Dat beeld geeft inzicht in wat zij kan verzetten, meer niet. Het schept de eerste duidelijkheid omtrent de mogelijkheden.

“Vervolgens kun jij zelf daarover bepalen of je in staat en bereid bent om deze tijd te reserveren om nieuwe business op te zetten. Er hangt dan nog helemaal geen opleverdatum of tijdspad aan. Er is ook nog helemaal geen lijst van te realiseren producten of diensten. Het is slechts een capaciteitsplan of zo je wilt een beschikbaarheidsplan“.  Ze bedaart weer en belooft mij om er over na te denken en ik geef haar die ruimte. Ik weet dat zij pienter is, dus nadat het idee is bezonken, snapt ze de bedoeling en komt zij er zelf snel op terug. We zullen zien.

Dwangbeleving

We zien hier een klassiek geval van dwangbeleving zodra het woord planning valt. Niet gek, ik noem het niet voor niets klassiek. Alleen moeten we wel beseffen dat dit voorkomt uit een onjuist beleving van wat planning is. Ik hoor voornoemde ondernemer tegen een andere ondernemer ook weleens zeggen dat hij een betere planning moet maken. Op dit moment betwijfel ik of ze het juist verhaal voor ogen heb.

Tastbaar maken

Hoe maak je zo een onderwerp tastbaar? Laten we eens kijken naar het op vakantie gaan. Gewoon een gemiddelde normale situatie zonder exotische wensen. Wat doe jij als jouw partner aan jou vraagt “Hoeveel weken kun jij vrij krijgen?”

Je denkt even na, pakt je agenda, zegt dat je het moet navragen bij jouw baas en dat je er snel op terugkomt. Waar was in deze situatie de stress: afwezig. Natuurlijk zul je zeggen. we hebben het alleen over hoe lang (beschikbare tijd). We hebben het nog niet over wanneer (opleverdatum), naar welke plek (product) en hoe lang de reis is (tijdsduur en tijdspad). Dat heeft pas zin als ik weet hoe lang ik op vakantie ga. Goed geantwoord. Dit is exact wat er in bovenstaande casus aan de hand is.

Ik zal deze vakantievraag aan haar voorleggen als voorbeeld hoe je tegen dit soort vragen aankijkt.

Naschrift (dd 6-8-2013)

De boodschap van deze blog is: Begin bij het begin, vul dan pas nader in.

Veel mensen spreken van “ik ben van plan / ik heb een plan”, terwijl ze alleen maar een idee, ingeving of voornemen hebben om een stuk nieuwe business naast de lopende zaken op te zetten. Ze willen dat vaak zelf doen, maar gunnen zich geen tijd om het strijdperk te overzien.

Creëer eerst inzicht in beschikbare tijd (per week / maand) daarna kan je pas bepalen of je dat voornemen wil concretiseren en er een plan voor wil maken. Met dat inzicht heeft het namellijk pas zin verder te kijken en te benoemen wat je wilt (producten), hoe (plan van aanpak), door wie (benodigde resources), met welke middelen en wanneer (tijdsplan). Het vergt vrijwel altijd een projectmatige aanpak. Dat hoeft overigens niet altijd zo zwaar te worden aangekleed. Dat hangt volledig af van de complexiteit en omvang.

Maassluise Boomridders

Het wakend oog voor een groen milieu

Anissa Joëlle Kome

If we only die once, I wanna die with you.

Uitrukmeldingen TS12-1

Uitrukken van Brandweer Maassluis

@Hadeke

Schrijfsels.

stichting Ongehoord

Poëzie podium voor aanstormend en aanslenterend talent