Niets nieuws onder de zon

Eind 1998 schreef ik in het personeelsblad van mijn toenmalige bedrijf deze badinerende column

 

klokTerugblik

Zo aan het eind van het jaar kijk ik altijd terug en bedenk dan wat er allemaal goed of fout ging. Over het algemeen verliep 1998 voor mij goed, maar ik vind dat ik mijn baas en mezelf eigenlijk te kort heb gedaan. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik kom tijd te kort om alle bedrijfsinformatie van het Intranet op te pikken en te lezen. Toch wil ik wel op de hoogte blijven en dus moet ik wel proberen ergens anders meer tijd vandaan te halen. Er gaan nu eenmaal 7 dagen in een week en maar 24 uur in een dag.

Tijdsbesteding nader beschouwd

Per dag heb ik 8 uur slaap nodig, dus ik moet het zien te rooien met de overige 16 uur per dag. Doordeweeks valt nog aardig in te schatten welke tijd je voor het werk kwijt bent. In mijn geval is dat 11 uur inclusief reistijd en de gemiddelde file. Dan blijven er nog mooi 5 uurtjes vrije tijd over. Dacht ik. Nou geldt voor mij dat ik een echte informatievreter ben, ik heb voor alles belangstelling en wil bijgevolg van alles op de hoogte blijven.

Per dag ben ik nog weer een uur kwijt aan: 30 minuten krant lezen en 30 minuten het Nieuws op tv. Ik probeer dat wel te combineren, maar dat is geen doen. Daar ik ook dagelijks de Teletekst pagina’s van het nieuws, de sport en het economisch nieuws wil volgen, bekijk ik die terwijl het Journaal loopt. Om geen ruzie te krijgen met de rest van het gezin, heeft ieder een tv-toestel in zijn eigen kamer. Dus dat uurtje kan ik mooi aansluitend aan de maaltijd en het gezinsbabbeltje (hoe was het vandaag, nog iets bijzonders, uhh… nee niet echt, help even met mijn huiswerk enz.) besteden.

Die maaltijd hebben we ook al geoptimaliseerd: de magnetron-oven maakt het mogelijk ieder op zijn eigen tijd te laten eten, desnoods direct na thuiskomst. Moet ook wel, want ieder gaat en komt op zijn eigen tijd. Een bijkomend voordeel ook ondanks al die variabele werktijden: ongeacht hoe groot de file ook was, dankzij de microwave kun je meteen aanvallen (brandt je mond niet..). Dan nog kost dat gemiddeld alweer een half uur.

Wat blijf er over

Blijven er nog drie en een half uur over. Dacht ik. Maar zo door de bank genomen gaat daar nog weer zo’n twee uur af. De onverwacht, maar toch gezellig langs komende familie, vrienden of buren (we blijven maar even hoor). En voor het bijhouden van de gezinsadministratie: Girotellen (want naar de brievenbus lopen kost alweer tijd), de diverse binnenkomende stukken post in ordners stoppen, aanvraagformulieren, belastingpapieren, opties uitoefenen, enz. Zo zit ik op nog maar 1.5 uur. Ik heb de automatisering in huis daarom nog maar wat verder doorgevoerd. Elke minuut is kostbaar: de meeste lampen staan op een tijdschakelklok, de tuin en buitenverlichting incluis. De afwasmachine, de wasautomaat met tijdschakelklok, de wasdroger die vanaf de zolder piept wanneer hij gereed is en het koffiezetapparaat met tijdschakeling maken het mij mogelijk in ieder geval daaraan geen seconde te veel tijd te besteden. Om niet nodeloos gestoord te worden door telefoontjes staat mijn antwoordapparaat altijd aan, dus die vangt alle overbodige blabla wel op. Dankzij de afstandbediening werken Radio, CD speler en TV ook naar wens.

Mijn voice-controlled wekker kan ik in (en met) een vloek en een zucht het zwijgen op leggen. Als ik al die handelingen bij elkaar optel, ben ik toch nog een half uur kwijt: je moet tenslotte de was nog wel opruimen en strijken. Op sommige dagen is dat toch nog wel iets meer, omdat er een kleine achterstand ontstond. Ik moet namelijk voor mijn sport ook nog een avondje trainen, anders zit ik op zaterdag op de reservebank bij gebrek aan conditie. Tel daarbij dan nog de tijd die ik kwijt ben voor formele en informele meetings, werkgroepen en andersoortige vergaderingen van de sportvereniging en je begrijpt dat het totaal van een kwartiertje kwaliteitstijd dat ik per dag met mijn partner doorbreng die laatste minuten van de dag opsouperen.

Weekend

Het komt dus op het weekend aan. Tweemaal 16 uur zou je denken. Maar nee, het sporten vergt zo’n 6 uur per zaterdag: heen- en weer reizen, de wedstrijd, douchen, de na-borrel en nog even kijken bij de andere teams, breken mijn zaterdag. Ik probeer nog aan het gezinsleven bij te dragen door snel boodschappen te halen, stofzuigen, de hond uit laten e.d. Dat kost al met al ook al weer een uurtje of twee. dus op zaterdag heb ik nog maar acht uur over. Die gaan op aan uit-eten gaan, theater of bioscoopbezoek of een verjaardagsbezoek.

Dus blijf de zondag over. Ik sta dan op tijd op, om een uurtje in mijn eentje naar klassieke muziek te kunnen luisteren. De rest van mijn gezin wordt er naar eigen zeggen gestoord van, vandaar. Als de gezamenlijke brunch voorbij is, is het tijd voor de tuin. Hoe minimaal ook, er moet wat aan gedaan worden. Daarna is het tijd om de auto te wassen. Snel naar de carwash en in een kwartiertje is hij weer als nieuw. Nou komt het nogal eens voor dat mijn vrouw op zondag moet werken, dus dan komen alle overige taken ook bij mij terecht. Als ik dat nu een beetje uitmiddel, blijven er op zondag ca drie uurtjes privétijd over. Daarmee moet ik het doen.

Gelukkig volg ik geen cursussen, maar ik ik ben wel hevig geïnteresseerd in diverse zaken die er op het internet, het web te vinden zijn. Maar mijn PC is niet geheel up-to-date. Dus die drie uurtjes vliegen en doorheen. Dankzij de gebrekkige snelheid van het apparaat, duurt het heel lang om de gewenste zaken op te zoeken. En omdat het tenslotte om mijn eigen vrije tijd gaat, kijk ik altijd als laatste naar die bedrijfshomepage. Die schiet er dus meestal bij in. Om dat probleem op te heffen denk ik erover om een supersnelle PC aan te schaffen. Met de PC regeling moet ik toch een heel eind komen.

Toch vrees ik dat ik nog steeds tijd te kort zal komen. Daarom ga ik maar eens serieus nadenken over die parttime regeling. Een dagje minder werken lijkt mij wel wat. Alhoewel, als informatievreter zal ik die tijd wel weer kwijtraken aan het surfen op het Net. Wellicht is helemaal-niet-werken de oplossing…

PS

Ik heb deze column in ‘geleende’ tijd geschreven. Ik heb de hond verwaarloosd, de afwas vergeten en het strijkgoed laten liggen. Kan ik straks weer een halfuurtje kwaliteitstijd doorbrengen met mijn partner om uit te leggen waarom.

Nawoord 2013

Wie mij kent, weet dat ik nog steeds op zoek ben naar “Eights days a week”. Hoeveel “vrije tijd” je ook denkt aan mij te geven. Geeft het aan Jel, hij gebruikt het wel.

Advertenties

getagged:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maassluise Boomridders

Het wakend oog voor een groen milieu

Anissa Joëlle Kome

If we only die once, I wanna die with you.

Uitrukmeldingen TS12-1

Uitrukken van Brandweer Maassluis

@Hadeke

Schrijfsels.

stichting Ongehoord

Poëzie podium voor aanstormend en aanslenterend talent

%d bloggers liken dit: